Alina Hus

Wisła, nadrzeczne łąki, pory roku — i Warszawa: ulice Starego Miasta, podwórka, światło padające na bruk. Obrazy malowane warstwami, powoli, jak powrót do miejsca, które artystka nosi w sobie od dzieciństwa.

Prace wewnętrzne — malowane nie z natury, lecz z emocji. Pytania o to, co zostaje po doświadczeniu: ślad, maska, pęknięcie. Światło i kolor jako język, którego nie da się wypowiedzieć słowami.

Prace stojące poza głównymi cyklami: studia, eksperymenty, obrazy które nie chciały należeć do żadnej serii. W tym cyklu również "Ukraina, 2022" — obraz namalowany po ataku na Charków.